آیا تلویزیون‌های هوشمند، واقعا هوشمند هستند؟

یک تلویزیون هوشمند، در اصل تلویزیونی است که توسط اپلیکیشن‌های نصب شده بر روی آن، برای بهره بردن از اینترنت ساخته شده است. برای مثال یک تلویزیون هوشمند اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های گوناگونی از جمله Netflix و YouTube را برای استفاده کاربران دارد. همچنین آنها دارای مرورگر وب، فیس‌بوک، تویتر، Linkedin و حتی بازی‌هایی مثل Angry Birds و ... هستند. به صورت تئوری، داشتن یک تلویزیون هوشمند عالی به‌نظر می‌رسد زیرا به اینترنت متصل می‌شود و شما قادر خواهید بود برای تماشای ویدیوها از منابعی همچون Netflix و YouTube بدون نیاز به وسیله‌ای دیگر بهره‌مند شوید. شما یک مرورگر برای وبگردی در صفحه‌ای غول پیکر دارید و از همه مهم‌تر، تمامی این امکانات با تلویزیون‌شما ادغام می‌شوند که با این کار، هم پول‌ شما ذخیره می‌شود و هم از بهم ریختگی‌هایی که توسط کابل‌ها و وسایل دیگر ایجاد می‌شود، جلوگیری می‌گردد. مشکل تلویزیون‌های هوشمند در عمل، تلویزیون‌های هوشمند آنطور که باید و شاید خوب به‌نظر نمی‌رسند. آنها دارای نرم‌افزارهایی هستند که توسط شرکت‌های سازنده تلویزیون همچون سامسونگ، سونی و ال‌جی تهیه شده‌اند. این نرم‌افزارها در کل چندان هم دلچسب و راضی کننده نیستند. اغلب تلویزیون های هوشمند رابط کاربری گیج‌کننده و قدیمی را برای کنترل دستگاه دارند و همچنین کنترل ویژگی‌های آن‌ها تنها با استفاده از یک کنترل از راه دور یا در بعضی مدل‌ها، دکمه های روی صفحه نمایش می‌باشد. البته خوشبختانه در نسل جدید تلویزیون‌های هوشمند هم رابط کاربری بهبود یافته و هم کنترل تلویزیون از طریق گجت‌های مختلف از جمله تلفن و تبلت میسر شده است.